روز چهارشنبه ناقه صالح را پى كردند ، روز چهارشنبه باران سنگ سجّيل باريد ، روز چهارشنبه استخوان صورت مبارك نبى اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلَّم و دندان رباعيّه آن سرور را شكستند ، روز چهارشنبه عماليق و ظالمين در شام كه از بقاياى قوم عدد بودند هلاك شده و تابوت جهنم را گرفتند . آن مرد از ايّام و اعمالى كه در آنها جايز است پرسش كرد ؟ حضرت فرمودند : روز شنبه ، روز مكر و خدعه و نيرنگ است و روز يك شنبه روز درختكارى و ساختن بناء است و روز دوشنبه روز سفر و طلب روزى است و روز سه شنبه روز جنگ و ريختن خون مىباشد و روز چهارشنبه روز شوم و نامباركى است كه مردم آن را به فال بد مىگيرند و روز پنجشنبه روز داخل شدن بر بزرگان و بر آوردن نيازمنديهاى ديگران است و روز جمعه روز خواستگارى و نكاح كردن مىباشد . حديث ( 45 ) على بن حاتم از ابراهيم بن على ، از احمد بن محمّد انصارى ، از حسن بن على علوى از ابو حكيم زاهد در مصر از احمد بن عبد الله در مكَّه نقل كرده كه وى گفت : امير المؤمنين عليه السّلام به آستانه بيت الله الحرام عبور كردند در اين هنگام مردى را ديدند كه نمازش را نيكو مىخواند ، حضرت فرمودند : اى فلان تأويل نمازت را مىدانى ؟ آن مرد گفت : اى پسر عموى بهترين خلق خدا آيا براى نماز غير از تعبّد تأويلى هست ؟ على عليه السّلام فرمود : اى مرد بدان كه خداوند تبارك و تعالى نبى اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلَّم را به امرى از امور نفرستاده مگر آنكه آن امر متشابه و تأويل و تنزيل دارد و تمام تعبّدى است ، پس كسى كه تأويل نمازش را نداند ، نمازش خدعه و نيرنگ بوده و علاوه بر آن ناقص و غير تام مىباشد . حديث ( 46 ) محمّد بن موسى بن متوكل رحمة الله عليه مىگويد : على بن الحسين سعدآبادى ، از احمد بن ابى عبد الله ، از عبد العظيم بن عبد الله الحسنى ، از سليمان ابن سفيان ، از صباح حذاء ، از يعقوب بن شعيب نقل كرده كه وى گفت : حضرت ابو عبد الله عليه السّلام به من فرمودند :